| Tatrzańska limba |
|
Limba jest wysokogórskim gatunkiem sosny, który stanowi prawdziwą ozdobę tatrzańskiej przyrody. Rośnie w okolicy górnej granicy lasu, często na najbardziej stromych fragmentach skalnych zboczy. Tatrzańskie limby są drzewami bardzo wytrzymałymi Mimo to nie ma ich w Tatrach zbyt wiele. Leśnicy szacują, że łączna powierzchnia, na której występują, nie przekracza 200 hektarów. Największy las limbowy rośnie w Dolinie Furkotnej. Wiele zwierząt leśnych, jak na przykład niedźwiedź, porusza się również w rejonach ponad górną granicą lasu, gdzie mają swoje ostoje rzadkie gatunki, które przetrwały jeszcze z ostatniej epoki lodowcowej. Są to przede wszystkim: kozice, świstaki, jak i mniej znane ssaki: polniki śnieżne, darniówki tatrzańskie i ryjówki. Na skalnych graniach Tatr Wysokich króluje orzeł skalny, gnieżdżący się w niedostępnych miejscach skalnych ścian. Typowym ptakiem wysokogórskim z rejonu górnej granicy lasu jest orzechówka, która żywi się nasionami limby. W lecie wygrzewają się na skałach żmije, jedyny gatunek wężów, który można spotkać w wysokich partiach Tatr. W wodach tatrzańskich potoków żyją pstrągi, lipienie, głowacze i kielbie. Zarybione są tylko niżej położone tatrzańskie jeziora. Najwyższe z nich to Popradzki Staw, który jest naturalnym siedliskiem pstrągów. Ryby żyjące w Szczyrbskim Jeziorze znalazły się tam w wyniku sztucznego w większości zarybienia. W zimnych wodach Furkot-nych Stawów występuje, ale tylko sporadycznie, skrzeloptywek. |